Terakota

Terakota (z włoskiego terra cotta – czyli ziemia wypalona) – są to wyroby z oczyszczonej i wypalonej glinki w kształcie figurek lub ewentualnie płytek, stosowane do zdobienia.

Znane w starożytnej Grecji oraz w Rzymie. Przedmioty były wykonywane ręcznie lub też odciskane w formach i następnie wypalane.

Powrót do stosowania wyrobów z terakoty nastapił w XVIIIw., po otworzeniu w Anglii fabryki płytek ściennych. Płytki terakotowe są stosowane współcześnie najczęściej w formie płytek podłogowych i ściennych.